هنر و ادبیات
زیر رده
دکتر امیر مهرداد خسروی
تقدیم به زوج‌های گرامی که در کنار یکدیگر زندگی را حرمت می نهند
برخی رفتن‌ها،
زخمی عمیق بر جان می‌گذارند،
گویی که هر قدمی که دورتر می‌شود،
تکه‌ای از روح انسان را با خود می‌برد.
این رفتن‌ها، چونان طوفانی سرد و خشن،
بر وجود آدمی می‌وزند
و او را تکه‌تکه می‌کنند.
هر لحظه که از این رفتن‌ها می‌گذرد،
انسان درمی‌یابد که بخشی از او برای همیشه گم شده است؛
بخشی که هرگز باز نخواهد گشت.
این رفتن‌ها،
ردپای تلخی بر دل می‌گذارند،
گویی که تمامی خاطرات شیرین را با خود می‌برند
و تنها پوسته‌ای خالی از وجود را باقی می‌گذارند.
این لحظات،
مانند پرنده‌ای زخمی،
در دل آدمی می‌مانند،
بال و پرشان شکسته
و ناتوان از پرواز.
انسان می‌ماند و خلائی بی‌پایان،
جایی که هیچ چیز نمی‌تواند جای خالی آن تکه‌های گم‌شده را پر کند.
در این رفتن‌ها،
انسان در میان تکه‌های پراکنده‌ی خود،
گم می‌شود
و تنها چیزی که باقی می‌ماند،
شکستی است که تا عمق وجود را در بر می‌گیرد؛
شکستی که هرگز بهبود نمی‌یابد
و هر روز،
زخم تازه‌ای بر جان می‌نشاند.
این رفتن‌ها، انسان را به سایه‌ای از آنچه که بوده تبدیل می‌کنند؛
سایه‌ای که در میان تاریکی‌ها سرگردان،
به دنبال تکه‌های گمشده‌ی خویش می‌گردد،
اما هرگز آن‌ها را نمی‌یابد.
ارادتمند
امیر مهرداد خسروی
و اینک در این ثانیه ها
با دلی پر از درد و نوری کم فروغ ،
خداحافظی می‌کنم با دو یار خلوت های شبانه ام
با ماه و آینه،
که هر کدام روزگاری معشوق تنهایی های من بودند.
ماه با نرمی نورانی‌اش،
نظاره‌گر شب‌های من
و آینه،
با سیمای دلربایش
سایه‌های قلب مرا نرم می کرد .
و این چه فرجامیست که باید
این دو یار رازدار خویش را به‌سوی افق‌های دور ودراز بدرود بگویم.
این ماه زیبا را ببین
که با خنده‌های نقره‌ای‌اش و آرامش خفته در لابلای شب، از دور بر این وداع می گرید
و آینه حسود را نگاه کن !
که مبهوت ایستاده و دیگر نمی‌تواند قصه‌های عاشقانه‌ی مرا بازگو کند.
خداحافظی من از این دویار دیرینه ام ،
در دل تاریکی و روشنی،
در غم و شادی،
روایت اندوهی است که همیشه در دل دارم.
چه زیبا بود این سفر عاشقانه،
و چه سخت است ترک گفتن یار ...
ماه و آینه، به یادگار در دلم خواهند ماند،
و قصه‌ی ما، هرچند به پایان رسید
اما در خاطره ستاره‌ها، همچنان زنده خواهد بود.
و تو ای ماه
بیا و در این واپسین لحظه نفس های من
بر دل آینه بنشین تا یکتایی و یک تویی در عشق را به رقصی شبانه بر نگاه من بنشانید
شاید فردا،
در لحظه‌ای دیگر،
در رویایی دوباره ،
باز با هم دیداری کنیم، خدا را چه دیدی ؟!
تا آن روزگار موهوم ،
تنها یاد تو و انعکاس آینه در دل شب
برایم باقی خواهد ماند.
ارادتمند
امیر مهرداد خسروی
❣
چنــد وقتـہ نرفتـی؟!
🌼🍃 میدونے چند وقته که سراغ خدا نرفتی تا باهاش درست و حسابے حـرف بزنی؟
🌼🍃 میدونے چند وقته دیگه نـمازت کاهلانه ( تنبل ) میخونے یا اصلا نمـاز نمیخونی؟
🌼🍃 راستے آخرین بار کی از خدا بابت زنـده بودنت بابت نفـس کشیدنت و ... تشڪر کردی؟
🌼🍃نڪنہ باهاش قهرۍ ️، آخه مگہ میشہ با همچین خــــدای مــهربونےقهر ڪرد؟
❤میدونم دوستش دارۍ
💔میـــدونم دلت هم شڪسته
🌼🍃اشڪ های تو قیمتیه
جز در حضـور خـــدا اشڪ نریز گلایه هایت را میشنود آرامـت میڪند...⛈
❣دلــت را شستشو بـده ...🌧
🌼🍃تنها خــداست که قدر تـو را میداند
دوست داشتن هایش را باور ڪن
🌼🍃️هر عــاشقانه ای غیر این ، .
نه مانـدگاره و نه حقـیقی ... .💚
خــدا هنوز منتظر تـوســت ؛)
آدم ها در آغاز جوانی رویاهایی دارند که گمان می کنند. برای رسیدن به جایی که اسمش خوشبختی است ، باید خیلی بدوند . بعد تمام عمر جوانی را صرف دویدنهای بی سرانجامی می کنند تا بلکه به آن نقطه برسند . موفقیت‌های زیادی بدست می آورند اما احساس خوشبختی نمی کنند چون تعریفشان از خوشبختی غلط و همراه با توًهم است .
وقتی سن پنجاه سالگی را می گذرانند و پخته تر می شوند می فهمند خوشبختی خیلی ساده تر از آن چیزی است که فکر می کردند . البته برخی تا صد سالگی هم در کودکی خود می مانند و هنوز درکی از ساده بودن این خوشبختی ندارند
خوشبختی می تواند مثل دیالوگ همین سکانس باشد
کافیست که
آدم جنگیدن برای بیهوده ها نباشید!
به خصوص برای آنهایی که ثابت کرده اند ارزش این جنگ، ارزش وقت و نیرو و ارزش زخمی شدنِ شما را ندارند.
آدم آرامش باشید!
بگذارید کسانی که از صمیمِ قلب و با تمام وجود دوستتان دارند و شما را به حقیقت همانطور که هستید و فقط به خاطر خود شما میخواهند، یا برای رسیدن به شما بجنگند یا به عشقِ شما به آرامشی دست یابند که در کنارِ شما، برای همیشه، دوست باقی بمانند.
اگر همه ما درکِ بهتری از دوست داشتن و دوست داشته شدن و دوست ماندن می‌‌داشتیم، آنوقت چه لحظه هایی را می‌‌توانستیم ماندگار کنیم ...
نظر شما درباره این ناکامی چیست که نه امیدی در ان هست و نه ایمانی به رستاخیز ؟
...اگه زن بگیرم چطور میشه؟!
نگاهی به کمدی‌های اخلاقی دهۀ شصت
علی طولابی
تلویزیون اکسیر
گفتاری از امیر مهرداد خسروی
سالار عقیلی
جهت مشاهده پلی لیست این کانال در دسکتاپ تماشا فرمایید
جهت مشاهده پلی لیست این کانال در دسکتاپ تماشا فرمایید
جهت مشاهده پلی لیست در دسکتاپ تماشا کنید
جهت مشاهده پلی لیست در دسکتاپ تماشا کنید
ایهام
ایهام
سینا سرلک
قصه ای مستند از یک تحول فوق العاده را در یک انسان ، در برنامه امشب ارحام تماشا کنید .
سرگذشت انسانها سرشار درس‌هایی است که می تواند برای همه ما رشد در انسانیت ایجاد کند .
اما آیا با همه این فراز و نشیب یک آشتی دیگر اتفاق می افتاد ؟ یا به دلیل سالها به هدر رفتن عمر گذشته ، با همه تمنا و خواهش راهی برای وصال وجود ندارد ؟!
سروده اس علشقانه به قلم دکتر امیر مهرداد خسروی
تقدیم به همسران موفق
