چرا بعضی آدم‌ ها همه را از زندگی‌ شان حذف می‌ کنند؟

⁣در این ویدئو، دکتر امیرمهرداد خسروی به بررسی یکی از پدیده‌های رایج اما کمتر فهمیده‌شده در روابط انسانی می‌پردازد:
«حذف تدریجی آدم‌ها از زندگی».

بسیاری از افراد در مقطعی از زندگی به جایی می‌رسند که ارتباط‌هایشان کمتر می‌شود، پیام‌ها را دیرتر جواب می‌دهند، دعوت‌ها را رد می‌کنند و ترجیح می‌دهند تنها باشند. این رفتار اغلب به‌اشتباه به سردی، بی‌احساسی یا بی‌رحمی تعبیر می‌شود، در حالی که از نگاه روان‌شناسی، این الگو بیشتر نتیجه‌ی فرسودگی عاطفی، تجربه‌های مکرر ناامیدی در روابط و تلاش‌های یک‌طرفه است.

دکتر خسروی در این ویدئو توضیح می‌دهد که چرا بعضی افراد پس از سال‌ها حمایت کردن از دیگران، وقتی خودشان به کمک نیاز دارند تنها می‌مانند و چگونه ذهن انسان برای جلوگیری از تکرار این درد، به سمت فاصله گرفتن و قطع ارتباط حرکت می‌کند.
این موضوع فقط مربوط به بزرگسالی نیست، بلکه ریشه‌های آن می‌تواند در تجربه‌های کودکی، سبک دلبستگی و نحوه‌ی پاسخ اطرافیان به احساسات فرد شکل گرفته باشد.

این ویدئو به ما کمک می‌کند تفاوت میان «مرزبندی سالم» و «انزوای آسیب‌زا» را بهتر بشناسیم و بفهمیم که حذف بعضی رابطه‌ها همیشه نشانه‌ی نفرت یا شکست نیست، بلکه گاهی نشانه‌ی تلاش برای حفظ سلامت روان و احترام به خود است.

تماشای این ویدئو برای کسانی مفید است که:
احساس می‌کنند سرد شده‌اند،
از روابط یک‌طرفه خسته شده‌اند،
یا نمی‌دانند چرا تنهایی برایشان آرام‌تر از بودن در جمع شده است.