Shorts Create
🍃فرق کسی که خدا را قبول دارد
با کسی که خدایی ندارد، در روزهای سخت مشخص میشود.
روزهایی که مشکلات انسان را خسته و ناامید میکنند.
💌خدا امتحان امید و توکل را در همین
روزها میگیرد. مراقب باشیم رد نشویم.
💚خدای روزهای سخت
همان خدای لحظات شیرینمان است.
که ما را برای لیاقت زندگی در جوار خودش میآزماید.
💌وَمِنَ النَّاسِ مَن يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍ فَإِنْ أَصَابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انقَلَبَ عَلَىٰ وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةَ ذَٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ
🌺🌿ﻭ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﻣﺮﺩم ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻳﻚ ﺳﻮﻳﻪ [ ﻭ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ ﺩﺳﺖ ﻳﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻱ ] ﻣﻰ ﭘﺮﺳﺘﻨﺪ ، ﭘﺲ ﺍﮔﺮ ﺧﻴﺮﻱ [ ﭼﻮﻥ #ﺛﺮﻭﺕ ، ﻣﻘﺎم ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ] ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ ﺁﻥ #ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻳﺎﺑﻨﺪ ، ﻭ ﺍﮔﺮ #ﺑﻠﺎﻳﻲ [ ﭼﻮﻥ #ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ، ﺗﻬﻴﺪﺳﺘﻲ ﻭ #ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ]ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ [ ﺍﺯ ﭘﺮﺳﺘﺶ #ﺧﺪﺍ ]ﻋﻘﺐ ﮔﺮﺩ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ [ ﻭ ﺑﻪ ﺑﻲ ﺩﻳﻨﻲ ﻭ ﺍﺭﺗﺪﺍﺩ ﻣﻰ ﮔﺮﺍﻳﻨﺪ ] ، ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺁﺧﺮﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ ، ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ #ﺯﻳﺎﻥ ﺁﺷﻜﺎﺭ .(١١)
سوره حج 🌿
0
0
0
7
تکنیک رفع استرس
1,245
0
0
10,378
🎥صندلی جلو کی بشینه مادرم یا همسرم؟
0
0
0
9
💐 درس اخـــلاق
❌ والدینی که به فرزندان خود باج میدهند، قیامت شاکی خصوصی دارند!
استاد شجاعی
0
0
0
8
تفاوت زن و مرد در زمینه های عاطفی در یک کلمه :
0
0
0
8
جسم، این تن خاکی، لباسی است که روح را در بر گرفته است؛ لباسی از جنس فنا، که روزی فرسوده خواهد شد و از تن جان خواهد افتاد. اما روح، این گوهر تابناک، از ازل تا ابد جاری است، همچون نسیمی که در میان پردههای هستی میوزد.
آیا جامهی خاکی ما حقیقت ماست؟ یا آنکه در پس این پردهی جسمانی، حقیقتی نهفته است که از جنس نور و راز است؟
جسم، گرچه محدود و محصور است، اما روح در بیکرانگی معنا غوطهور است. تن، در زمین ریشه دارد، اما روح، آسمان را مینگرد و پرواز را آرزو میکند.
جسم، تنها امانتی است که برای مدتی کوتاه بر دوش داریم، و روزی، همانگونه که لباس کهنه را از تن فرو مینهیم، آن را نیز ترک خواهیم گفت. اما آنچه باقی میماند، حقیقت ماست؛ آن شعلهای که در تاریکی نمیمیرد، آن نغمهای که در سکوت محو نمیشود.
بیاییم این لباس را نه زنجیری بر پرواز روح، که بالی برای سیر در معرفت و عشق بدانیم. مبادا که آن را برای خویش بت سازیم، که جسم، گذرگاهی است و نه مقصد. و تنها آن لحظه که این جامه را رها کنیم، خواهیم دانست که ما نه از خاک، که از نوریم.
آری
جسم، جامهای است که روح بر تن دارد، ردایی که از خاک برآمده و به خاک بازمیگردد. روح اما، مسافری است از دیاری دیگر، از جنس نور و بیکرانگی. همانگونه که جامه، نه حقیقت آدمی، که پوششی بر اوست، جسم نیز سایهای است که حقیقت ما را در خویش پنهان میدارد.
چه بسا جامهای فاخر بر تنی فرسوده و رنجور، و چه بسیار لباسی کهنه بر دلی آکنده از عشق و روشنی. جسم، هرچه باشد، در نهایت از هم خواهد گسست، اما آنچه باقی میماند، آن نوری است که از پس این جامهی خاکی سر برمیآورد.
پس مبادا که فریب این لباس فانی را بخوریم و حقیقت خویش را در آیینهی آن بجوییم. ما نه تن، که روحی سرگشتهایم در جستجوی بازگشت به سرچشمهی خویش. جسم را گرامی بداریم، اما آن را با حقیقت خویش یکی مپنداریم، که این جامه روزی از تن فرو خواهد افتاد و آنگاه تنها آنچه از جنس بیکرانی است، به جای خواهد ماند.
نوشته ای از دکتر امیر مهرداد خسروی
1
0
0
15
