فيديو قصير خلق
هر انسان دارای استعدادها و قابلیتهای منحصر به فردی است که ناشی از ویژگیهای ژنتیکی، محیطی و تجربیات فردی اوست. این ویژگیها باعث میشوند که هر فرد مسیر رشد و پیشرفت خاص خود را دنبال کند. بنابراین، مقایسه کردن استعداد فرزندمان با دیگران، علاوه بر اینکه غیرمنصفانه است، میتواند به کاهش اعتماد به نفس او منجر شود و باعث شود که احساس ناتوانی کند.
تحقیقات علمی نشان میدهند که هر فرد تواناییها و قابلیتهای ویژهای دارد که ممکن است در زمینههای مختلف مانند هنر، علم، ورزش یا مهارتهای اجتماعی ظاهر شوند. مقایسه کردن استعداد یک کودک با دیگری، میتواند نه تنها انگیزه او را از بین ببرد، بلکه باعث شود که کودک نتواند به شکلی خلاقانه و آزادانه تواناییهای خود را کشف و توسعه دهد.
به جای مقایسه، بهتر است والدین به فرزندان خود کمک کنند تا استعدادهایشان را شناسایی کرده و آنها را تقویت کنند. این امر موجب افزایش اعتماد به نفس و رشد شخصیتی سالم میشود. هر کودک دارای قابلیتهایی است که با توجه و حمایت میتواند به موفقیتهای بزرگ دست یابد. توجه به نیازهای فردی هر کودک، حمایت از علایق او و تشویق به خلاقیت، بهترین راه برای پرورش استعدادهای منحصر به فرد اوست.
بازی والدین با کودک، کلید روابط صمیمانه آینده ست 👌
میگم که بیاین بابا ها رو در کامنت ها تگ کنید چطوره؟
اگر پدری نمیدونه چطور با بچه ش بازی کنه مامان خونه لطفا شما برای پدر ایده ها رو آماده کنید و از مزایای بازی ها بگید
فرزند شما چند سالشه و آیا با پدر خونه بازی مشترک دارند،؟
هر کودکی به تایم با کیفیت با هر دو والد نیاز داره
لحظات خوب کودکی رو از بچه ها دریغ نکنیم 💚🙏
ما اینجا هستیم تا با ارائه بازی های خلاقانه و آموزشی مهارت های پیش از دبستان رو در بچه ها تقویت کنیم
.
نگاهها
دروازههایی هستند که
به دنیایی از احساسات و افکار گشوده میشوند؛
دنیایی که در سکوت خویش،
پر از نجواهای نشنیده و داستانهای ناگفته است.
هر نگاه، جملهای ناتمام از کتابی نانوشته است؛
و هر پلک زدن،
ورق خوردن صفحهای از آن کتاب.
در پسِ چشمانِ خاموش، گفتگوهایی جریان دارد
که با هیچ زبانی نمیتوان به آنها معنا بخشید.
این نگاهها، بار سنگینی از حرفهای نهان را با خود حمل میکنند؛
گاه سخنی از عشق،
گاه نجوایی از غم،
و گاه افشایی از امیدی پنهان.
هر نگاه،
پنجرهای است که به روح انسان گشوده میشود،
و در آن لحظات کوتاه،
هزاران واژهی ناگفته
به جان مخاطب رسوخ میکند.
آری،
نگاهها شاید در سکوت غرق باشند،
اما در دل خود دنیایی از گفتگوهای نشنیده
و سخنان ناگفته را جای دادهاند؛
کافیست تا چشمها به یکدیگر گره بخورند
تا از عمقِ این دریای خاموش،
گوهرهایی بیپایان از احساسات را دریابی.
ارادتمند
امیر مهرداد خسروی



