شورت ویدئو ایجاد کردن
مواد لازم برای تهیه کوکی شکلات گردویی :
◗ ۱۱۵ گرم کره هم دمای محیط
◗ ۵۰ گرم شکر سفید
◗ ۹۰ گرم شکر قهوه ای
◗ ۱/۴ قاشق چایخوری وانیل
◗ ۱ عدد تخم مرغ درشت
◗ ۱۸۰ گرم آرد
◗ ۴۰ گرم پودر کاکائو با کیفیت
◗ ۱ قاشق سوپخوری نشاسته ذرت
◗ ۱/۲ قاشق چایخوری جوش شیرین
◗ ۱/۸ قاشق چایخوری نمک
◗ ۱۰۰ گرم شکلات تلخ خرد شده
◗ ۵۰ گرم گردو درشت خرد شده
◗ کوکیا حدودا ۱۰ دقیقه تا وقتی که هنوز سطحشون براقه باید داخل فر بمونن بعد از ده دقیقه به لبه های کوکی دست بزنید اگر سفت بود و وسط کوکی نرم بود و با فشار انگشتتون فرو میرفت باید از فر خارج کنید چون از این مرحله به بعد تو دمای محیط انجام میشه و بیشتر ازین توی فر سفت و بی کیفیت میشه
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكّٰاهَا
بهراستی رستگار شد آنکه جان خویش را پاکیزه ساخت.
این آیه، فریادی از عمق جان است که راه سعادت را در تزکیه نفس و پالایش درون نشان میدهد. گویی به ما میگوید: رستگاری نه در ثروت است و نه در مقام، بلکه در زلالکردن روح و پیوند آن با خالق است
کسی که آینه دلش را از زنگار گناهان میزداید، به روشنایی آرامش و کامیابی دست مییابد. پاکیزگی نفس، سفر به سوی اصل خویش است؛ سفری که در آن انسان از خاک تا افلاک اوج میگیرد و طعم حقیقی فلاح و کامیابی را میچشد
این آیه ، چون شعلهای فروزان در دل قرآن، بشر را به حقیقتی جاودانه دعوت میکند: رستگاری در گرو تزکیه نفس است. فرآیندی است که انسان را از زنجیرهای نفسانی رهایی میبخشد و به سوی صفا و طهارت روح رهنمون میسازد.
پاکی نفس، چون باغی است که در آن نهالهای ایمان، تقوا و عشق به خالق میرویند. هر آنکه دل خویش را از آلودگیها و غفلتها بپیراید و به نور معرفت آراسته کند، به سعادت ابدی دست خواهد یافت. این آیه ما را به تعمق در خویشتن و ساختن بنای روحی دعوت میکند که پایدارترین سرمایه انسان در دنیا و آخرت است
ارادتمند
امیر مهرداد خسروی
دنیا، این پهنهی وسیع و فریبنده، گاه همچون سرابی در دل کویر مینماید. سرابی که با تمام جلوههای رنگارنگش ما را به سوی خود میکشد، اما هرچه نزدیکتر میشویم، تهیتر و بیدوامتر به نظر میآید. زندگی در این جهان همچون نسیمی است که در یک لحظه میوزد و در لحظهای دیگر محو میشود. دل بستن به دنیا، همچون دل سپردن به سایهای است که با هر حرکت نور تغییر میکند و هرگز واقعی نیست.
این مکان، جای دلبستگیهای عمیق نیست، چرا که آنچه امروز داریم، فردا شاید دیگر نباشد. لحظهای که به آن اطمینان پیدا میکنی، از میان انگشتانت میگریزد. دنیای ما، تنها یک گذرگاه است، جایی برای آزمودن و اندیشیدن، نه برای پایدار ماندن. پس نباید دل در گرو زیباییهای زودگذر و لذتهای ناپایدار آن بست، چرا که در انتها، فقط غبار از این سراب باقی خواهد ماند.



