شورت ویدئو ایجاد کردن
این ویدیو در حال پردازش است، لطفاً چند دقیقه دیگر برگردید
اوج بگیر، برای دیدن، نه دیده شدن
آرامش درون را نه در هیاهوی تحسینها مییابی، نه در چشمهای خیرهی دیگران.
آرامش، آن پرندهی سپید و سبکبال، در دل آسمانی پرواز میکند که وسعتش را خودت میسازی، جایی که بادهای خودنمایی را خاموش کردهای و تنها با جریان لطیف حقیقت همراه شدهای.
اوج گرفتن را بیاموز، اما نه برای آنکه دیگران تو را ببینند، بلکه برای آنکه تو خود، بهتر ببینی. وقتی از سطح زمین و هیاهوی روزمرگی فاصله میگیری، چشمهایت وسعت پیدا میکنند، جزئیات نادیده را کشف میکنی، رنگها را زلالتر میبینی و حقیقت را شفافتر لمس میکنی.
پرواز کن، اما سبک. بار قضاوتهای دیگران را از دوشت بینداز. پرواز کن، اما آرام. به سوی آسمانی که در آن، نه نیاز به فریاد است و نه عطشِ تأیید. فقط تویی، و جهانی که در آن، دیدن حقیقت از دیده شدن، ارزشمندتر است.
در دل آسمان بیکران، پرندهای که اوج میگیرد، نه برای آن است که دیده شود، بلکه برای آن است که گسترهی زمین را بهتر ببیند. هر چه بالاتر رود، افقهای تازهتری پیش چشمانش گشوده میشود، دریاها ژرفتر، کوهها باصلابتتر و جادهها پرمعناتر به نظر میآیند. او دیگر در بند شاخهای نیست که باد بلرزاندش یا سنگی که سد راهش شود؛ آزادیاش در پرواز است، در رهایی از قید نگاه دیگران.
آرامش درون نیز چنین است؛ وقتی برای دیده شدن اوج بگیری، پروازت لرزان و مقصدت نامعلوم خواهد بود. اما اگر برای بهتر دیدن، برای درک عمیقتر، برای کشف حقیقت پر بگشایی، آنگاه آسمان درونت صاف و بیکران خواهد شد. در آن اوج، سکوتی شیرین در جانت مینشیند، و دیگر نیازی به تأیید کسی نخواهی داشت، چرا که خودت را، هستی را و زیبایی ناب را با چشم دل دیدهای.
پس پرواز کن، اما نه برای آنکه چشمی تو را ببیند، بلکه برای آنکه تو چشمانت را به حقیقت جهان بگشایی.
سوهان نارگیلی
مواد لازم:
350 گرم روغن صاف 🧈
410 گرم آرد 🥡
210 گرم آرد برنج 🥡
350 گرم نارگیل چرب 🥥
5 عدد تخم مرغ 🥚
350 گرم خاک قند🍚
100 گرم گلاب
وانیل نوک قاشق
😋😋😋😋😋😋😋😋😋
طرزتهیه آرد 🥡معمولی و آرد🥡 برنج با روغن صاف باهم میکس کنید انقد هم بزنید تا پوک پوک بشن بعدش داخل ظرف جدا مواد شیرین رو آماده کنید خاک قند تخم مرغ🥚 گلاب و وانیل بریزید داخل ظرف هم بزنید
بعدش مواد پوک شده و شیرین رو باهم میکس کنید خیلی کم هم بزنید
و شروع کنید به قیف زدن بعدش روش نارگیل چرب یا کنجد بپاشید
با درجه 180 مدت زمان 20 دقیقه داخل فر قرار بدین.
#سوهان_نارگیلی
همه آنچه در طول روز مشاهده میکنیم، میخوانیم و میشنویم، خوراکی است برای ذهن و روح ما.
باید مراقب آنچه به ذهنمان وارد میکنیم، باشیم؛
زمانی که موبایل خود را روشن کرده و وارد یکی از پیامرسانها میشوید، مانند این است که در یخچال ذهنتان را باز کردهاید و در حال انتخاب خوراک هستید.
همیشه به خاطر داشته باشید که هر چیزی که چشمهایتان میبینند، در حال تأثیرگذاری بر شماست.
چشمان ما، پنجرهای به قلب ما هستند و قلب ما نیز احساسات، افکار، رفتارها و انتخابهایمان را شکل میدهد.
جسم، این تن خاکی، لباسی است که روح را در بر گرفته است؛ لباسی از جنس فنا، که روزی فرسوده خواهد شد و از تن جان خواهد افتاد. اما روح، این گوهر تابناک، از ازل تا ابد جاری است، همچون نسیمی که در میان پردههای هستی میوزد.
آیا جامهی خاکی ما حقیقت ماست؟ یا آنکه در پس این پردهی جسمانی، حقیقتی نهفته است که از جنس نور و راز است؟
جسم، گرچه محدود و محصور است، اما روح در بیکرانگی معنا غوطهور است. تن، در زمین ریشه دارد، اما روح، آسمان را مینگرد و پرواز را آرزو میکند.
جسم، تنها امانتی است که برای مدتی کوتاه بر دوش داریم، و روزی، همانگونه که لباس کهنه را از تن فرو مینهیم، آن را نیز ترک خواهیم گفت. اما آنچه باقی میماند، حقیقت ماست؛ آن شعلهای که در تاریکی نمیمیرد، آن نغمهای که در سکوت محو نمیشود.
بیاییم این لباس را نه زنجیری بر پرواز روح، که بالی برای سیر در معرفت و عشق بدانیم. مبادا که آن را برای خویش بت سازیم، که جسم، گذرگاهی است و نه مقصد. و تنها آن لحظه که این جامه را رها کنیم، خواهیم دانست که ما نه از خاک، که از نوریم.
آری
جسم، جامهای است که روح بر تن دارد، ردایی که از خاک برآمده و به خاک بازمیگردد. روح اما، مسافری است از دیاری دیگر، از جنس نور و بیکرانگی. همانگونه که جامه، نه حقیقت آدمی، که پوششی بر اوست، جسم نیز سایهای است که حقیقت ما را در خویش پنهان میدارد.
چه بسا جامهای فاخر بر تنی فرسوده و رنجور، و چه بسیار لباسی کهنه بر دلی آکنده از عشق و روشنی. جسم، هرچه باشد، در نهایت از هم خواهد گسست، اما آنچه باقی میماند، آن نوری است که از پس این جامهی خاکی سر برمیآورد.
پس مبادا که فریب این لباس فانی را بخوریم و حقیقت خویش را در آیینهی آن بجوییم. ما نه تن، که روحی سرگشتهایم در جستجوی بازگشت به سرچشمهی خویش. جسم را گرامی بداریم، اما آن را با حقیقت خویش یکی مپنداریم، که این جامه روزی از تن فرو خواهد افتاد و آنگاه تنها آنچه از جنس بیکرانی است، به جای خواهد ماند.
نوشته ای از دکتر امیر مهرداد خسروی
بازی والدین با کودک، کلید روابط صمیمانه آینده ست 👌
میگم که بیاین بابا ها رو در کامنت ها تگ کنید چطوره؟
اگر پدری نمیدونه چطور با بچه ش بازی کنه مامان خونه لطفا شما برای پدر ایده ها رو آماده کنید و از مزایای بازی ها بگید
فرزند شما چند سالشه و آیا با پدر خونه بازی مشترک دارند،؟
هر کودکی به تایم با کیفیت با هر دو والد نیاز داره
لحظات خوب کودکی رو از بچه ها دریغ نکنیم 💚🙏
ما اینجا هستیم تا با ارائه بازی های خلاقانه و آموزشی مهارت های پیش از دبستان رو در بچه ها تقویت کنیم




